Atlıhan Dündar

ben denizdeki dalgalara benzerim ne zaman coşup ne zaman sakinleşeceğim rüzgara bağlıdır rüzgarsa sensin... nevzat eski: babamın yazdığı şiiri yayınlamamnın zamanı olduğunu düşünüyorum:) okuup yorum yazmanızı bekliyorum kısa ama uzun cümlelerden daha fazla şey anlattığını düşünüyorum.

eveeeeet artık eğitim hayatıma ankarada devam ediyorum.hayat bazen beklenmedik şeyler çıkarabilir insanın karşısına ama bu dğişimlere ayak uydurmayacağımız anlamına gelmz.değişiklikler bazen bizi kassa da bazen bizi mutlu eder ve sanırım u eğişim beni gerçekten çok mutlu edecek çünkü artık dasnsım için de normal eğitim hayatım için de daha sağlam olacağına eminim...hayat yeniliklerle dolu ve bu yenilikler beni ilk defa üzmüyor...:)

hayat ne kadar acı verse de tatlı bir gülümseme ya da gülümsemesini çaktırmamaya çalışan bir yüz o accıyı alıııp gidiyor adeta...özledim memleketimi...

bugün ankaraya geldim ve ilk efa gelmekten memnun değilim... çünkü çooook sewdiğim atlıhan abimi bulmuşken tekrar ayrılık:( ama eminim ki aramız soğumayacak çünkü hepimizi bağlayan uzaklaştırmayan kopmamıza engel olna bişeyler var o da tabi ki DANS...