Atlıhan Dündar

Ben yüreğimi hapsettim artık göğsüme. Çıkarmak sahip olmak istiyorsan koyacaksın yüreğini önüme. Bakmayacaksın öyle! Savaşacaksın. Mutluluğu ister gibi isteyeceksin benden yüreğimi. Güçlü olacaksın. Bıkmayacaksın çocuğunu besleyen bir anne gibi, yorulmayacaksın. Kızmayacaksın bu yüreğin paramparça ama el değmemiş haline. Çünkü bileceksin tüm bunlardan sonra bir sen olacaksın, o yüreğin içinde. Emek vereceksin, dalgaların kum tanelerini oluşturduğu gibi senelerce. Çekine çekine dokunacaksın o yüreğe, taze bir çiçeğe dokunduğun gibi solmasın diye.
Ah aşkım ahh. oku >>

Bugün gel Özledim. Gelirken baharımı da getir, kokuna bandırıp. Gelince sarıl bana, kokun bulaşsın her yanıma.
Gidince sen ben sen olayım.
Sen gidince ben sen kokayım...

Bugün seni seviyorum bile utandı var olmaktan, bana acı vermekten içimde. Söylerken ben, O dudaklarımın arasında pek bi hüzünlü, buruk ağlamaklıydı. Ne yapacağını bilemedi, karşılıksız kaldığında anlamsızlaştı; kalakaldı!!! Ben senin yaptığını yapamadım. Bırakamadım onu öylece. Bırakamazdım. Sahip çıktım, acıdım, aldım geri içime kendi acınası halimle.
Sen gelmemiştin, ama yine gittin!!!
Sen giderken ben güle güle diyebildim...

Asıl aşkı kaybettiğinde göremezsin, kör olursun. Bilincin de gider. Ne gelecek vardır nede geçmiş. Solarsın, yalancı baharlara. Hep son baharın hüznünü yaşarsın. Ağlarsın yüzünde gülücüklerle içine. Anlatamazsın kimselere. Anlamazsın baharın gerçekten geldiğini. Sen beklemeye devam edersin.
Ordamıydın?
Bilmeyi çok isterdim.
Ben geldim.
Burdaydım.
Ama artık yokum,
kendi sonbaharımda kayboldum.

Hep aynı şeyi yaptın. Beni hiiiç dinlemedin. Uzak dur dedim dinletemedim. Söz geçiremedim. Aklın yok ki senin. Hiç olmadı. Anca çalışırsın durmadan. Ne gördüysen atladın üstüne durmadın. Çarptın çarptın. Daha hızlı daha hızlı. Hep aradın. Durmadın. Bir türlü dolu dolu içini dolduracak biri bulamadın, seçemedin, seçmeyi bilmedin. Beni dinlemedin. Şimdi ne kaldı geriye. Çarp bakalım daha ne kadar çarpacaksın. Bulduğun her duvara çarptın, akıllanmadın. Hep sallandın boşlukta. Bırakmadın elini. Dur artık! Bitti!!! Bırak elini. Bak kimse kalmadı geriye, bir sen... oku >>

Hep aykırı rüzgarlara kaptırdık, uçurdu bizi hoşlandık!!! Götürdü başka başka diyarlara. Bıraktı şimdi kaybolduk uzaklarda...Ne rüzgara kızabildik, ne yolumuzu bulabildik. Biz biz derken kaybolduk ben olduk yorulduk. Uzaklara kızdık. Kaybolmuşluğumuza kızdık. Zaman geçti unuttuk. Kızdığımızı unuttuk. Rüzgarı unuttuk.
Yeni rüzgarlara hazırlıklı olmayı unuttuk.

Sen misin o. Çok bekledim. Beklerken unuttum. Unuttum kendimi. Beklediğimi unuttum. Dersime iyi çalışmadım yani. Diptemiyim? En diptemiyim? Bilmiyorum! Ama umudum var, varsa nedenlerim de vardır deyilmi. Onları bulmama yardım et.
Kendimi tekrar kaybetmeme yardım et.

Gitmek mi istiyorsun git.
Cehennemin dibine kadar yolun var.

Ben bağrıma taş basarım...
İsmini bilmediğim bir kitaptan alıntıdır.

Fırtına dindi. Sessizlik girdi bu diyara. Bu sessizliğe bende katılıyorum sonsuza dek. Ne söylenecek ne de yapılacak birşeyler kaldı. Sadece sessizlik. Düşüncelerim bile suskun, küskün.
Yazdığım defterin sondan bi önceki sayfasındayım.
Son sayfasına büyük harflerle
Elveda
Yazmaktan başka elimden birşey gelmez artık.

ELVEDA...

Sensiz bu dünya.
Ölüm bana yakıştı!!!
Yakışmalı yaşarken...

Hep gülerken görüyorum seni. Yanımdasın ve gülüyorsun bana. Pek sık konuşmuyorsun. Ama olsun önemi yok. Yanımdasın işte önemli olan bu. Nerden geldin nasıl karşılaştık bilmiyorum. Önemsemiyorumda. Gidiyoruz birlikte daha önce hiç görmediğim yerlere. Denizlere, dağlara, akarsulara, çiçek tarlalarına. Mutluyuz! Mutluyum! Ayaklarım çok hafif değmiyorlar yere. Uçuyormuşum gibi. Kayarak yürüyoruz karalarda, uçar gibi yüzüyoruz denizlerde birlikte. Cennet olmalı diye geçiriyorum seninle olduğum her yeri. Sihirli bir masal gibi. oku >>