Atlıhan Dündar

Hep aynı şeyi yaptın. Beni hiiiç dinlemedin. Uzak dur dedim dinletemedim. Söz geçiremedim. Aklın yok ki senin. Hiç olmadı. Anca çalışırsın durmadan. Ne gördüysen atladın üstüne durmadın. Çarptın çarptın. Daha hızlı daha hızlı. Hep aradın. Durmadın. Bir türlü dolu dolu içini dolduracak biri bulamadın, seçemedin, seçmeyi bilmedin. Beni dinlemedin. Şimdi ne kaldı geriye. Çarp bakalım daha ne kadar çarpacaksın. Bulduğun her duvara çarptın, akıllanmadın. Hep sallandın boşlukta. Bırakmadın elini. Dur artık! Bitti!!! Bırak elini. Bak kimse kalmadı geriye, bir sen... Birde damarlarıma akıttığın gül kokuları. En çokda bu koyuyor bana. Nasıl yaptın? Nasıl yapabiliyorsun?

Seni affetmemi nasıl beklersin?!

Eh be kalbim Akıllanmadın!!!